۲۶ بهمن ماه سالروز درگذشت بزرگ شاعره ایرانی فروغ فررخزاد را گرامی میداریم.

نوشتن از فروغ آسان نیست. زنی که بتواند در جوانی مفاهیم ماندگار و بالنده ای 

چون پرواز را به خاطر بسپار  و پرنده مردنی است را به ادبیات کشوری تقدیم کند که

بزرگانی چون حافظ و مولانا را در خود پرورا نده  است.

 کسی نیست که بشود او را  با حساب سال ماه و مدارک تحصیلی و جا یزه های

 ادبی ارزیا بی و توصیف کر د.

به قول خودش هر انسانی روزی به دنیا می اید و یک سری کارهای معمولی مثل

مدرسه رفتن و ازدواج کردن را انجام میدهد غرض نقشی است که از آدمی بر جای

 میماند و در مورد فروغ این نقش بسیار فریبنده و گیر است.

من از نهایت شب حرف میزنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف میزنم

اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار

و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

فروغ فرخزاد

یادش زنده و نامش پایدا ر باد.