گفتگوی غنچه و گل

 غنچه با دلی گرفته گفت: زندگی لب زخنده بستن است

                     گوشه ا ی درون خود نشستن است

گل به خنده گفت:

                                           زندگی شکفتن  است.   

                                                 با زبان سبز راز گفتن است.     

گفتگوی غنچه وگل از درون باغجه باز هم به گوش می رسد.

                                     راستی تو چه فکر می کنی؟

من که فکر میکنم گل به راز زندگی اشاره کرده است

هر چه باشد او گل است

         گل یکی دو پیرهن بیشتر ز غنچه پاره کرده است.

دوستان عزیز : شعر بالا توسط یکی از دوستانم در  دغتر من نوشته شده . از همینجا از ایشان تشکر میکنم.